ad

Yazar hakkında

Bir Yorum

  1. MELEKLERİN ANNESİ

    “Herkesi değerli bildim, kendimi değersiz, herkesi yüce gördüm kendimi sıradan, herkesi insan gördüm kendimi günahkâr,
    herkes hakir görürken beni, kişiliğim olgunlaştı dersler alarak; herkes koparırken sırtımdan bir nebzecik menfaat, ben bilmezden,
    görmezden geldim; herkes cahilliğime vurgu yaparken üzülme duygularımı yenmeyi öğrendim ve ben, herkese olduğundan
    çok değer vermekte cömert davranan, değerli olduğu kadar önem vermeyi bilmeyen kendime küstüm.”

    SEVGİLİ ŞENSOY
    İnsanlar en çok sevdiklerinden acı darbeler yediklerinde bütün hayalleri kırılıyor, onurları inciniyor, yüreklerine hançerler saplanıyor,
    zannediyorki dünya başlarına yıkılmış, altından kalkamayacakları yükler omuzlarına inmiş, bir anda hayatla bağlarının koptuğunu zannedip,
    her şeye arkalarını dönüp gidebiliyorlar.
    Peki ama bunları arkada bırakmak, geçmişi bir anda silip atmak, yaşamışken yaşanmamışlıktan saymak sizce kimleri anlatıyor.
    Bizler ne kadar acı çekersek çekelim, ne kadar büyük yükün altında kalırsak kalalım, yüreğimizdeki ALLAH inancı ile, dünyaya getirdiğimiz
    yavrularımızın sevgisiyle ve en önemliside kendimize olan saygımızdan dolayı, kendimize olan güvenimizden dolayı bunları bir anda silip atmamalıyız
    Bizi dünyaya getiren anamıza babamıza küseriz, canımızdan can verdiğimiz ömrümüzü onların yollarına adadığmız, her nefesimizi onlar için aldığımız
    bedenimizden bir parça yavrularımıza kırılıp onlarada küsebilirizki (asla ama asla küsmemeliyiz) aynı kanı taşıdığımız kardeşimize küseriz,
    belkide aynı yatağı paylaştığımız eşimize küser kapris yaparız.
    Hele hele bunlara küsebiliyor isek can dostumuza, arkaaşımıza, sırlarımızı paylaytığımız güvenimizi sarsan sırdaşımıza
    bile küseriz.
    Baharda güller açtıran güneşe, yüreğimiz sıkıldığında bir anda yerle göğü hüzne boğan yağmura, kara toprağı beyaz örtülerle örten bulutları
    kıskandıran kar tanelerine küseriz.
    Bizi hayata bağlayan, gelecek için hep bir ümit geceler boyu rüyalarımızda kurduğumuz hayallerimize, yarınlarımıza keseriz.
    AMA SEVGİLİ ŞENSOY
    İKİ şeye küsmemeliyiz……………..!
    Bizi yaratan YARADANA
    VE
    Birde kendimize asla ama asla küsmemeliyiz…………..!
    Bu iki şeye küstüğümüz zaman zaten hayat bitmiş sayılır.
    Bu iki şeye küstüğümüz zaman yaşarken ölmüş sayılır.
    Bü iki şeye küstüğümüz zaman zaman durmuş sayılır……………!

    “Küskünüm sana dostum canım acıdığında başımı omzuna koymadığın için
    Küskünüm sana arkadaşım yaşam savaşında bana arka çıkmadığın için
    Küskünüm sana anam babam gölgenizden beni hayata savurduğunuz için
    Küskünüm sana canımdan can verdiğim evladım düşünce elimden tutmadığınız için”
    BENİM KÜSTÜKLERİMDEN BİR DEMET.
    Sevgilerle…………..!
    Ne biz hayata küselim………!

    Nede hayat bize küssün ………..!

    MELEKLERİN ANNESİ
    FATMA SAYILIR

    Yanıt

Bir Yorum Yaz

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Akkuş İlçesi İnternet Sitesi ANKARA  E-posta:webmaster@akkusilcesi.com ihsancam64@hotmail.com gunes99@hotmail.com
Copyright © 2002 Akkuş İlçesi İnternet Sitesi. Tüm Hakları Saklıdır . Tasarım İhsan GÜNEŞ